Kahramanmaraş merkezli büyük deprem öncesine kadar Bursa'da Türkiye Jokey Kulübü bünyesinde Atla Terapi Merkezi'nde özel gereksinimli çocuklara eğitim veren Şeyda Şişman, depremin 12. günü Bursa'da çalıştığı kurumdan yıllık izin alarak, bir kamyon dolusu oyuncak ve malzeme ile Hatay'ın Kırıkhan ilçesine gitti.

"ONLARIN RENKLERE İHTİYACI VARDI"

Deprem sonrasında vatandaşlara yaptığı oyuncak toplama çağrısının sürekli ertelendiğini belirten Şişman, "Bir çocuğun sığınabileceği en güzel şey oyuncaklarıdır. Benimde sığınabileceğim en güçlü şey çocukların gülüşüydü. Çocukların orada gördüğü tek şey simsiyah bir boşluktu. Oyuncaklar renktir, onların renklere ihtiyaçları vardı. Herkes elinden ne geliyorsa yapmalıydı, seferber olmalıydık. Benim elimden gelen de buydu." dedi.

Çocukları bir nebze de olsa normalleştirmek, bölgeyi görüp çocuklarla biraz vakit geçirmek niyetiyle deprem bölgesine gittiğini söyleyen Şişman, bölgeyi gördükten sonra oradakilerle bambaşka bir bağ kurduğunu ve oradan ayrılamadığını ifade etti.

"ÇOCUKLARIN GÜLÜŞÜNE SIĞINDIK"

Şişman, deprem bölgesinde yaşanılanları şu şekilde aktardı: "6.4 lük depremde saatlerce çocuklarla battaniye üzerinde oturduk. Depremzede insanlar bana çadırlarında künefe yaptılar, yemeden gitmeyin hocam diye. Çocuğu kucağımda uyuyan depremzede bir anne kendi battaniyesini benim omuzlarıma attı, başta anlaşamadığım Suriyeli Arap çocuklarla sevgi dilinde buluştuk. Çocuklar resim çizdiler bana, en üst kata ikimizi beraber çizmişler çünkü en çok en alt kattaki arkadaşları vefat etmiş. Süreç bu şekilde ilerlerken bir haftalık daha rapor olarak 22 gün çocuklarla vakit geçirdik. Kefen bezinden tuval yaptık, ayakkabı kutularından raf ve brandalardan bir oyun çadırı. Burada gerçek bir acı var ve maalesef bölgeyi görmeyen birinin anlayabileceği şeyler değil bunlar. Her gün gruplar halinde buluştuk. İş makinelerinin, enkazların arasından hayallerimize, oyunlarımıza kavuştuk. Yıkım çok büyüktü ama çocukların gülüş ve masumiyetlerine sığındık."

DEPREMZEDE ÇOCUKLAR İÇİN İSTİFASINI VERDİ

Bursa'ya dönerek işbaşı yapması gerektiğini ancak döndükten sonra aklının Hatay'da kaldığını söyleyen Şişman, sözlerine şu şekilde devam etti: "Dönme günü geldi işbaşı yapmam gerekiyordu ama Bursa'ya döndüğümde de ben yapamadım. Buraları gördükten sonra gitmekle gitmiş olmuyorsunuz, bir tarafınız eksik ve çocuklarla kalıyor. Çocuklar her gün arıyor, "Öğretmenim bugün canlı ders yok mu?" diyorlar. Yaptıkları her şeyi anlatıyorlar. Yapamadım... Aynı hafta Bursa'dan istifamı vererek ve evimi kapatarak Hatay Kırıkhan Arnavutköy Belediyesi Kardeşlik Çadırkenti'nde ücretli öğretmen olarak göreve başladım. Çocuklara öğrettiğim ilk şey, "Ev sadece etrafı tuğlalarla örülü, üzerinde çatısı olan yer değildir. Buralar hep bizim evimiz ve gökyüzü çatısı, sevdikleriniz yanınızdaysa evinizdesinizdir." olmuştu. Ben de kendimi şimdi evimde hissediyorum. Çadırkentte çocuklarla kalıyorum. "Ne zaman döneceksiniz?" diye soruyorlar şu günlerde... Tüm çocuklarımı gerçek evlerine, güvenli yuvalarına sokmadan dönmek gibi bir niyetim yok. Sonrasında dönebilir miyim onu da bilmiyorum. Ama burada tüm yorgunluklar bir sarılmayla geçiyor. Öğretmen olarak geldiğim yerde çok fazla şey öğrendim bu insanlardan. Acının ve bunca yıkımın ortasında gülmek için bir neden bulunabileceğini... İmkanı olan herkesin bölgeyi görmesi gerektiğini düşünüyorum. Daha gerçek neyle uğraşabiliriz ki?"

Haber: Ece Kırdudu